Archiwum kategorii ‘Tenis ziemny’
Przeglądasz archiwum kategorii Tenis ziemny.
16
lis
2010
Radwańska: Nie miałam siły roztrzaskać rakiety
Przegrałam, bo popełniłam za dużo błędów. Wiem, że oczekiwania w Polsce były duże, ja też wymagałam od siebie minimum przejścia trzech-czterech rund. To był raczej wypadek, a nie początek kryzysu – mówi „Gazecie” Agnieszka Radwańska.
Bondarenko po polsku: Przepraszam Was, Polacy
akub Ciastoń: Przegrała pani z rywalką, czy ze sobą?
Agnieszka Radwańska: – Przede wszystkim z rywalką. Już po losowaniu mówiłam, że z Bondarenko może być ciężko, bo to tenisistka, która mało psuje, gra regularnie. Lubi długie wymiany i nie daje okazji do szybkiego skończenia piłki. Jest daleko w rankingu, ale powinna być wyżej.
Było 37 stopni, upał miał znaczenie?
- Nie. Jak grałam w Sydney, było gorzej.
Wiatr?
- W pierwszym secie przeszkadzał, bo zwalniał piłki. Bondarenko, z grą na przerzut, miała łatwiej. Ale ten set był do wygrania. Popełniłam za dużo błędów.
Aż 51 w całym meczu. Z czego one się brały?
- Generalnie nie pokazałam wybitnej formy w tym meczu. To zupełnie nie był mój dzień. W pierwszym secie przeszkadzał wiatr. Ale w końcówce, gdy obroniłam tyle piłek setowych, powinnam mocniej zaatakować. Zmarnowałam parę szans. Ten set był do wygrania. Bondarenko przebijała bardzo dużo piłek, rzadko się myliła, a ja ciągle trafiałam w siatkę, albo nie mogłam skończyć wymiany. Nie wiem dlaczego. Dużo z tych błędów było minimalnych.
Jest pani bardzo rozczarowana?
- Nie pójdę się powiesić do łazienki. Porażki w tenisie się zdarzają każdemu. Ale oczywiście jestem rozczarowana. Jestem dziesiąta na świecie, w Melbourne byłam rozstawiona z dziewiątką. Wiem, że oczekiwania w Polsce były duże, ale ja też wymagałam od siebie sporo. Chciałam przejść co najmniej trzy-cztery rundy, a potem ewentualnie pokusić się o więcej.
Łez jednak nie było?
- Nie płakałam, byłam tak zrezygnowana, że nie miałam już nawet siły roztrzaskać w szatni rakiety, a po takich meczach zawsze je rozwalam w drobny mak. Po prostu chciałam jak najszybciej zejść z kortu i trochę posiedzieć w samotności.
Gdy wysoko rozstawiona tenisistka przegrywa w pierwszej rundzie, to może być początek jakiegoś kryzysu formy. Nie boi się pani tego?
- Przed Australian Open grało mi się dobrze w Sydney, czułam się w wysokiej formie. Ani w Sydney, ani w Melbourne, nic na treningach nie wskazywało, że coś jest nie tak. Gdy przychodzi dołek formy, albo problemy z motywacją, to się zazwyczaj czuje. Teraz tego nie było, więc myślę, że ta porażka to był wypadek, chwilowe potknięcie.
Mogła sobie pani na nie pozwolić, bo w zeszłym roku tak dobrze grała w Szlemie?
- Niby tak, ale jednak szkoda, że przegrałam w pierwszej rundzie. To boli najbardziej, choć to samo spotkało 64 inne tenisistki.
Straci pani sporo punktów za zeszłoroczny ćwierćfinał, być może wypadnie z dziesiątki.
- Mówiłam już przed turniejem, że ja nie kalkuluję i nie obliczam punktów. Trzeba grać kolejne turnieje. Nowego sezonu trochę się obawiam, bo jest tuż po reformie kalendarza. Gram w kilku nowych miejscach, praktycznie tylko w dużych imprezach, więc przede mną wiele meczów z dziewczynami z czołówki. Nie mam już tego komfortu co kiedyś, że raz na jakiś czas mogę sobie pozwolić na małą imprezę i nabijanie licznika na dziewczynach z drugiej setki. Ale dopiero jakiś dłuższy kryzys mógłby spowodować poważniejszy spadek. Mam nadzieję, że to nie nastąpi.
Gazeta Wyborcza
16
lis
2010
Bondarenko: Przepraszam was, Polacy
Przepraszam was, Polacy – to były pierwsze słowa Kateriny Bondarenko na konferencji po sensacyjnym zwycięstwie z Agnieszką Radwańską w pierwszej rundzie Australian Open.
Radwańska odpadła w I rundzie
22-letnia Ukrainka urodzona w Krzywym Rogu mówiła po polsku. Dobrze zna nasz język, bo na początku kariery, jako 13-letnia dziewczyna, razem ze swoimi starszymi siostrami Walerią i Aloną, przez ponad dwa lata trenowała w Kędzierzynie Koźlu w klubie prowadzonym przez Andrzeja Bandurowskiego.
- Przepraszam – mówiła więc z nieśmiałym uśmiechem Katerina. – Ale dla mnie to bardzo ważne zwycięstwo. Po raz ostatni wygrałam z tenisistką z pierwszej dziesiątki dwa lata temu w Stuttgarcie, gdy pokonałam Anę Ivanović.
Katerina na początku stycznia przegrała w pierwszych rundach w Brisbane i Hobart. Nic nie zapowiadało więc, że w Melbourne będzie w stanie osiągnąć dobry wynik. – Ja wierzyłam w siebie, bo bardzo ciężko trenowałam zimą. Gdzie? Na Ukrainie, mamy halę pod Kijowem. Myślę, że o zwycięstwie zdecydowała przede wszystkim moja bardzo dobra gra. Warunki były trudne, gorąco, przeszkadzał wiatr, ale ja wiedziałam jak grać z Agnieszką. Moja siostra Alona, która grała z nią kilka razy i pokonała ją na turnieju w Warszawie, powiedziała, że nie wolno się śpieszyć. Trzeba grać spokojnie, długo i unikać sytuacji, w których Agnieszka jednym zagraniem może skończyć wymianę. Zmuszałam ją do biegania – opowiadała Bondarenko, która w 2008 r. w Melbourne razem z siostrą Aloną triumfowały w rywalizacji deblistek.
Czy wychodząc na kort wierzyła, że może sprawić niespodziankę? – Brak wiary, to pierwszy krok do przegrania meczu – stwierdziła Katerina.
Jakie ma wspomnienia z Polski? – Na razie same miłe, no może poza nauczycielką geografii w szkole w Kędzierzynie, która jakoś chyba mnie nie lubiła – zaśmiała się Ukrainką.
Jej zwycięstwo nad Radwańską to jak na razie największa sensacja kobiecego turnieju.
16
lis
2010
Australian Open: Początek zgodnie z planem
Początek tegorocznego Australian Open był udany dla faworytek. Bez straty seta do drugiej rundy awansowały Jelena Janković (nr 1), Dinara Safina (nr 3), Ana Ivanović (nr 5) i Wiera Zwonariowa (nr 7). Z rozstawionych tenisistek z turniejem pożegnały się zawodniczki z trzeciej dziesiątki: Maria Kirilenko, Agnes Szavay i Sybille Bammer.
Pierwszą z faworytek, która awansowała do drugiej rundy, została Ana Ivanović. 21-letnia Serbka pokonała 7:5, 6:3 Julię Goerges. Zwycięstwo nad 20-letnią Niemką nie przyszło ubiegłorocznej finalistce łatwo. O losach pierwszej partii zadecydował break uzyskany przez Ivanović w końcowej fazie seta. W drugiej odsłonie rozstawiona z „piątką” Serbka kontrolowała przebieg wydarzeń na Hisense Arena pomimo wi elu gemów rozgrywanych na przewagi. Kluczem do zwycięstwa dla Ivanović była lepsza skuteczność wygrywanych piłek zarówno po pierwszym, jak i drugim podaniu. Spotkanie trwało 102 minuty. W kolejnej rundzie pochodząca z Belgradu Serbka zmierzy się z włoską kwalifikantką Albertą Brianti.
- Jestem bardzo zadowolona z odniesionego zwycięstwa. Na początku potrzebowałam nieco czasu, aby się przystosować, gdyż nigdy wcześniej z nią nie grałam. To bardzo młoda i utalentowana dziewczyna. Uderza piłki bardzo dobrze. Pierwszy set był niezwykle zacięty, dlatego cieszę się, że wykorzystałam swoje szanse – wyjawiła ubiegłoroczna finalistka.
Druga z serbskich gwiazd i liderka światowego rankingu, Jelena Janković, na wywalczenie awansu potrzebowała zaledwie 1 godziny i 10 minut. Turniejowa „jedynka” rozgromiła 6:1, 6:3 Austriaczkę Yvonne Meusburger. Za wyjątkiem krótkotrwałego kryzysu w drugiej partii 23-letnia belgradka była na korcie stroną dominującą. Janković uzyskała druzgocąca przewagę w liczbie piłek bezpośrednio wygranych – 27:3. Następna rywalka Serbki, Kirsten Flipkens, także jest klasyfikowana na początku drugiej setki.
- W drugim secie straciłam na chwilę koncentrację. Cieszę się, że udało mi się przezwyciężyć te trudności. Powrót do rozgrywania spotkań po dwumiesięcznej przerwie jest w porządku. To dobry początek turnieju – stwierdziła po meczu liderka światowego rankingu, która walczy o swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł.
W pierwszym dniu wielkoszlemowych zmagań zwycięstwa odniosła liczna grupa Rosjanek. Uznawana za jedną z faworytek do końcowego triumfu, Dinara Safina, pokonała 6:3, 6:4 swoją rodaczkę Ałłę Kudriawcewą. Wiera Zwonariowa, która poprzedni sezon zakończyła występem w finale turnieju mistrzyń, wyeliminowała 20-letnią Słowaczkę Magdalenę Rybarikovą. Półfinalistka niedawno rozegranej imprezy w Hobart nawiązała walkę jedynie w pierwszej, zakończonej tie breakiem odsłonie. Druga partia przyniosła 24-letniej Zwonariowej triumf do zera. W dwóch setach zwyciężyły także inne rozstawione Rosjanki: Nadia Pietrowa i Alisa Klejbanowa. Trzech setów potrzebowała z kolei Anna Czakwetadze. 21-letnia moskwianka po raz kolejny nie była w stanie utrzymać równego poziomu przez całe spotkanie. Po zwycięstwie w pierwszej partii i prowadzeniu w drugiej przytrafił jej się moment słabości, który wykorzystała Anne Keothavong. Pierwsza rakieta Wielkiej Brytanii wygrała drugą odsłonę w tie breaku. Jednak decydująca partia padła łupem rozstawionej z „siedemnastką” Czakwetadze, która ostatecznie triumfowała 6:1, 6:7(4), 6:1.
Po porażce Marty Domachowkiej pocieszeniem dla kibiców w Kraju nad Wisłą może być triumf Caroline Wozniacki. Mająca polskich przodków Dunka pokonała Shahar Peer 6:3, 6:2
- To nie było łatwe spotkanie dla nas obu, gdyż gramy razem w turnieju deblowym. Cieszę się, że udało mi się wygrać, nie tracąc zbyt wiele energii – powiedziała bezpośrednio po zakończeniu meczu 18-letnia Wozniacki.
Za burtą tegorocznego Australian Open znalazły się natomiast Sybille Bammer i Maria Kirilenko. Obie gładko w dwóch setach uległy odpowiednio Lucie Safarovej i Sarze Errani. Nieco dłużej miejsca w turniejowej drabince broniła Agnes Szavay. Jednak rozstawiona z nr 23 Węgierka przegrała 3:6, 6:3, 4:6 z Rosjanką występującą w barwach Kazachstanu, Galiną Woskobojewą.
Wyniki pierwszej rundy:
Sania Mirza (Indie) – Marta Domachowska (Polska) 6:1, 6:4 Jelena Janković (Serbia, 1) – Yvonne Meusburger (Austria) 6:1, 6:3 Kirsten Flipkens (Belgia) – Rossana De Los Rios (Paragwaj) 6:3, 6:2 Nathalie Dechy (Francja) – Wiktoria Kutuzowa (Ukraina, Q) 6:3, 6:0 Ai Sugiyama (Japonia, 26) – Stephanie Dubois (Kanada, Q) 6:0, 7:6(5) Lucie Safarova (Czechy) – Sybille Bammer (Austria, 24) 6:3, 6:1 Marina Erakovic (Nowa Zelandia) – Petra Cetkovska (Czechy) 6:4, 7:5 Cwetana Pironkowa (Bułgaria) – Karolina Sprem (Chorwacja, Q) 6:0, 6:4 Marion Bartoli (Francja, 16) – Melanie South (Wielka Brytania) 6:2, 6:4 Nadia Pietrowa (Rosja, 10) – Jaroslawa Szwedowa (Kazachstan) 6:3, 7:6(3) Karin Knapp (Włochy) – Monika Wejnert (Australia, WC) 7:6(6), 6:4 Galina Woskobojewa (Kazachstan) – Agnes Szavay (Węgry, 23) 6:3, 3:6, 6:4 Sara Errani (Włochy) – Maria Kirilenko (Rosja, 27) 6:0, 6:4 Monica Niculescu (Rumunia) – Katie O’Brien (Wielka Brytania, Q) 6:4, 6:4 Edina Gallovits (Rumunia) – Maria Elena Camerin (Włochy) 6:3, 2:6, 6:3 Wiera Zwonariowa (Rosja, 7) – Magdalena Rybarikova (Słowacja) 7:6(2), 6:0 Dinara Safina (Rosja, 3) – Ałła Kudriawcewa (Rosja) 6:3, 6:4 Jekatarina Makarowa (Rosja) – Aravane Rezai (Francja) 1:6, 7:5, 6:4 Patricia Mayr (Austria) – Julia Schruff (Niemcy, Q) 6:4, 6:1 Kaia Kanepi (Estonia, 25) – Kimiko Date Krumm (Japonia, Q) 6:4, 4:6, 8:6 Daniela Hantuchova (Słowacja, 19) – Casey Dellacqua (Australia) 7:6(11), 6:4 Mathilde Johansson (Francja) – Jill Craybas (USA) 6:2, 1:6, 7:5 Andrea Petkovic (Niemcy) – Kathrin Woerle (Niemcy, Q) 5:7, 7:6(0), 4:0 i krecz Woerle Alize Cornet (Francja, 15) – Maria Korytsewa (Ukraina) 6:3, 6:4 Caroline Wozniacki (Dania, 11) – Shahar Peer (Izrael) 6:3, 6:2 Virginia Ruano Pascual (Hiszpania) – Mariana Duque Marino (Kolumbia) 6:3, 6:2 Jelena Dokic (Australia, WC) – Tamira Paszek (Austria) 6:2, 3:6, 6:4 Anna Czakwetadze (Rosja, 17) – Anne Keothavong (Wielka Brytania) 6:1, 6:7(4), 6:1 Alisa Klejbanowa (Rosja, 29) – Sofia Arvidsson (Szwecja) 7:5, 7:5 Stephanie Cohen-Aloro (Francja) – Barbora Zahlavova Strycova (Czechy) 6:3, 6:4 Alberta Brianti (Włochy, Q) – Yanina Wickmayer (Belgia) 6:4, 6:2 Ana Ivanović (Serbia, 5) – Julia Goerges (Niemcy) 7:5, 6:3
16
lis
2010
Australian Open
Rusza Australian Open. „Andy Murray faworytem?
Jakub Ciastoń: Lubi pani grać w Australian Open?
Agnieszka Radwańska: To po Wimbledonie mój najbardziej ulubiony turniej. Na początku sezonu jestem wypoczęta, nic nie boli. Stęskniłam się za tenisem po zimowej przerwie. Ten turniej ma pozytywną energię. Odbywa się w centrum dużego miasta, nie trzeba się tłuc na korty w korkach, jak to bywa w Nowym Jorku i Paryżu. Lubię też nawierzchnię i australijskie lato w środku polskiej zimy. Melbourne jest ciepłe, czasem nawet gorące, ale zawsze przyjazne. Ludzie są mili, a w tym roku jeszcze odnowili korty, siłownię i… zaczęli podawać dobre makarony, bo w zeszłym roku mieli głównie spaghetti z keczupem. Podoba mi się w Australii.
Miło jest zobaczyć w jednym miejscu znajome twarze po dwóch miesiącach wakacji?
- Jasne. Melbourne to też czas wymiany informacji. W damskiej szatni plotkuje się o nowych fryzurach, kto schudł, a kto przytył, kto ma fajny strój (śmiech).
Novak Djoković powiedział, że Australian Open powinien być w lutym.
- Ja się przyzwyczaiłam do stycznia. Zmiana chyba nie ma sensu, choć faktycznie dla niektórych te dwa tygodnie przygotowań to za mało. Mnie wystarcza.
Kto jest faworytką w Melbourne?
- Nie wiem.
Nie śledzi pani przed sezonem, co słychać u rywalek, np. że Janković miała grypę, a Dementiewa pokonała Serenę Williams?
- Nie śledzę, bo skupiam się na swojej grze. Wiem tylko, że Dementiewa gładko, w dwóch setach, ograła Serenę w Sydney. Ktoś mi powiedział
Dementiewa wygrała cały ten turniej, w finale pokonała Dinarę Safinę. Mówi się już, że jest jedną z faworytek, a pani przegrała z nią przed tygodniem po trzech zaciętych setach…
- Dementiewa wygrała w Sydney? Od pana się dowiaduję. Ale co mam powiedzieć? Jest w dobrej formie i tyle. To się nie musi przełożyć na Melbourne. Ten turniej lubi niespodzianki.
Siostry Williams?
- Jeśli już, to raczej Venus, ale nie widziałem jej w akcji w tym roku. Serenie nie wróżę w turnieju wielkiej kariery. Chyba nie jest w formie, ale mogę się mylić. Z nią nigdy nie wiadomo.
Pani gra w pierwszej rundzie z Kateriną Bondarenko.
- Nie grałyśmy wcześniej, ale kilka razy spotykałam się z jej starszą siostrą Aloną. Ostatnio przegrałam z nią w Warszawie. To nie jest dobre losowanie. Siostry umieją grać w tenisa i są groźne w Australii. W zeszłym roku wygrały w deblu. Liczyłam, że jako rozstawiona z dziewiątką będę miała więcej szczęścia.
Jak gra Bondarenko?
- Regularnie, technicznie, bardziej „na przerzut” z linii końcowej niż na jeden strzał, jak Szarapowa. Trudno powiedzieć, czy pasuje mi taki styl. Wiele będzie zależało od wiatru i tego, czy będzie tego dnia w dołku czy w górce…
Co to znaczy?
- Katerina jest 59. na świecie, ale potrafi grać znacznie powyżej swojego rankingu. Umie sprawiać niespodzianki, wygrywać z faworytkami. Mówimy na takie dziewczyny, że to typ „góra-dół”. Grają świetne spotkania, a potem dołują. I dlatego podchodzę do meczu z respektem. Jeśli bowiem trafię na dołek, może być łatwo. Jeśli będzie górka, to niekoniecznie.
Ukrainka nie miała jednak dobrego początku sezonu, w Hobart przegrała w I rundzie.
- I co z tego? Ja w zeszłym roku odpadłam w I rundzie w Hobart, a potem byłam w ćwierćfinale Australian Open.
W kolejnych rundach na horyzoncie same stare znajome – Kuzniecowa, Serena Williams.
- Wcześniej jest jeszcze Chinka Jie Zheng, też mocna. Nie ma co wychylać wzroku poza pierwszą rundę. Tylko na niej się skupiam.
Na oficjalnej stronie internetowej turnieju pojawił się jednak duży artykuł o pani pod hasłem „Pięć powodów, dla których Radwańska może wygrać”.
- Miłe, ale jak mówi tata, to wróżenie z fusów. Nie rusza mnie to. Co mam zrobić po takiej informacji? Skakać z radości, że o mnie piszą, czy martwić się, co powiedzą, jak przegram? Nie da się ukryć, że jestem jedną z faworytek do gry w ćwierćfinale lub półfinale, ale tenis to jest złożona sprawa i nie lubię takich uproszczeń. Wszystkie mecze muszę wygrać na korcie sama, a to że o mnie piszą, nic nie zmienia. Wiedzą to doskonale Szarapowa i Ivanović, które przegrywały np. na Wimbledonie w początkowych rundach.
Media się podniecają, ale w naszym środowisku porażka to coś normalnego. Nie oglądamy się za Szarapową w szatni tylko dlatego, że przegrała w drugiej rundzie. Wiemy, że to się zdarza. Media kreują faworytki i same potem żyją z tego, że przegrywają.
Współczuje pani czasem Szarapowej?
- Tak. Najgorsza jest niemoc. Było w zeszłym sezonie widać, że chce dobrze grać, ale nie daje rady, miała problemy z kontuzjami. A presja jest gigantyczna. Ale ma teraz chociaż trochę odpoczynku od dziennikarzy, bo nie startuje w Australii.
Jest pani zadowolona z przygotowań?
- Jako rozgrzewkę przed Melbourne wybrałam Sydney. Zagrałam pięć meczów – trzy w singlu i dwa w deblu. Jestem zadowolona, bo przyzwyczaiłam się do twardej nawierzchni. Ale wyniki też nie były złe. W pierwszej rundzie singla wygrałam z Sybille Bammer. Trudne spotkanie, bo wiał straszliwy wiatr. Trzeba było się uporać też z nim, a w Melbourne może być podobnie. Potem był dobry mecz z Hantuchovą. Nawet z ćwierćfinału, w którym przegrałam z Dementiewą, jestem zadowolona. Jedynie pierwszy set był słaby, ale usprawiedliwia mnie upał. Było z 45 stopni. W Australii przerywa się mecze, jeśli jest za gorąco, ale termometr mieli chyba w cieniu, bo uznali, że brakuje jednej kreski. Ostatni raz grałam w takim skwarze w Tajlandii.
Wygrana z Hantuchovą to rewanż za zeszłoroczny przegrany ćwierćfinał Australian Open.
- Wtedy Słowaczce wyszedł mecz życia. Ale to nie jest tak, że czuję teraz jakąś specjalną satysfakcję. Było, minęło.
Zeszłoroczny turniej był dla pani bardzo udany. Wraca pani czasem myślami do meczów z Kuzniecową i Pietrową?
- Jasne, takie mecze się pamięta. Szczególnie spotkanie z Pietrową było czymś niesamowitym, bo przegrywałam 1:6, 0:3 i zdołałam odwrócić los meczu, nie poddałam się. Ale nie można żyć przeszłością, trzeba iść dalej.
Ćwierćfinał dał aż 500 pkt do rankingu WTA. Nie czuje pani teraz presji, że trzeba ich bronić, by utrzymać się w dziesiątce?
- Nie przesadzajmy z tymi punktami. Nie kalkuluję, nie drżę przed każdą imprezą, czy obronię zdobycz z poprzedniego roku i ile miejsc spadnę w rankingu, jeśli przegram w pierwszej rundzie. Nie znam zresztą tenisistek, które tak podchodzą do meczów. Trzeba grać, a nie kalkulować. Jeśli jednak zabawić się w matematykę, to aż tak dużo punktów nie bronię, bo byłam w ćwierćfinale w Sydney i zarobiłam dodatkowe 120 pkt. Dziesiątka to też nie jest jakieś magiczne miejsce. Mówiłam już wielokrotnie, że między szóstą a piętnastą tenisistką rankingu nie ma wielkiej różnicy, choć oczywiście byłoby miło przesunąć się w górę. Mam nadzieję, że to się uda, ale nie da się tego przewidzieć.
W deblu zagra pani z siostrą Urszulą. Nie obawia się pani, że debel odbierze energię?
- Debel w Szlemie traktuję na luzie. Jasne, że chcę wygrywać, ale to nie jest dla mnie wielki wysiłek.
O tym, co myśli o tegorocznym Australian Open Marta Domachowska -